Kâtip Bartleby

Kâtip Bartleby
Bartleby Washington’daki Sahipsiz Mektuplar Bürosu’nda küçük bir memurmuş. Yönetimde değişiklik olunca birdenbire iştençıkarılmış. Bu söylentiyi düşündüğümde içimi kaplayan hissiyatı ifade etmem zor. Sahipsiz mektuplar! Kulağa “ölü insanlar” gibigelmiyor mu? Tabiatının ve talihsizliğinin sonucu olarak kasvet yüklü bir umutsuzluğa meyletmiş bir adam tasavvur edin. Durumunudaha beter hale getirmek için sahipsiz mektuplarla uğraşmaktan ve onları yakılmak üzere tasnif etmekten daha uygun bir iş varmıdır? Her yıl bu mektuplardan araba dolusu yakılır. Solgun çehreli katip bazen katlanmış kağıtların arasında bir yüzük bulur ama onutakacak parmak belki mezarda çürümektedir ya da Hızır gibi yetişsin diye gönderilmiş bir banknot ama ihtiyacını karşılayacağı kimseartık ne yemek yiyordur ne de acıkıyordur. Yeis içinde ölenlere teselli, umutsuzluk içinde ölenlere umut, dermansız dertlerinpençesinde ölenlere iyi havadisler dolu mektuplar… Hayatın hengamesi içinde bu mektuplar, aceleyle ölüme koşarlar. Ah Bartleby!Ah insanlık!